Je m'appelle Agneta, van Johanna Runevad (2026)
Zweede vrouw van eind veertig leeft helemaal op als ze op een baantje solliciteert als au-pair in de Provence, Frankrijk.
Agneta (Eva Melander) is al een flinke tijd getrouwd, kinderen, ze heeft een baan, maar ze is niet blij.
Haar man en zij slapen in aparte slaapkamers en van intimiteit is geen sprake meer.
Dan wordt ze overbodig verklaard en komt thuis te zitten.
Haar man spoort haar aan te gaan doen wat ze leuk vindt. Wat vindt Agneta dan leuk?
Nou, ze heeft een passie voor Frankrijk. En dat uit zich dan in plaatjes kijken op internet, kaasjes eten en wijn drinken.
Dan ziet ze ineens een advertentie staan in de krant waarin een au-pair wordt gevraagd. In een dorpje in de Provence. Huh?
Haar man zegt dat ze niet eens de de busreis zou aandurven, maar ze doet het!
Ze arriveert in het dorpje in de Provence en ontmoet gelijk de kroegbaas, Fabien.
Agneta heeft een lange reis achter de boeg en hij laat haar even landen, en de volgende dag spreken ze het een en ander wel door.
Dan blijkt dat de Agneta niet op een jongetje moet passen, maar een flamboyante, vreemde oude man. Einar (Claes Manson).
Fabien en zijn moeder dachten dat ze op deze manier wel kandidaten zouden krijgen.
In eerste instantie denkt ze dat Einar knettergek is, maar langzamerhand ontstaat er iets.
Hij leert haar naar zichzelf te kijken en heeft er een partner in crime bij.
Het plan van Agneta om de eerstvolgende trein naar huis te nemen gaat in de ijskast, en ze bloeit helemaal op.
Einar leert haar dat er een leuke, mooie en vrolijke vrouw zit onder het sweatshirt.
Zo gauw ze in een jurk loopt, zie je haar ook meteen veranderen. Ze durft meer, doet meer en iedereen in het dorpje kent haar en vindt haar leuk.
Dat geldt natuurlijk ook voor de mannen, en in het bijzonder, Fabien.
Maar, kan ze hier blijven? Moet ze deze droom niet uit haar hoofd zetten en gewoon weer terug naar Zweden gaan?Leuke, vrolijke feelgoodfilm, die je met een grote glimlach de bioscoopzaal doet verlaten.
Agneta zit vast in Zweden in haar leven.
Ze houdt niet meer van zichzelf, en verbergt haar lichaam onder een dikke laag kleren.
Haar man doet ook geen moeite. Die houdt haar eigenlijk klein en zegt dat ze niets durft.
Dus eet ze stiekem haar nare gevoel weg in bed.
Wanneer ze in het land van haar dromen komt, verandert ze. En al helemaal als ze de goede coach heeft.
Einar mag dan wel oud zijn, maar hij is heerlijk zichzelf. Lekker flamboyant en trekt Agneta langzaam zijn kant op.
Heerlijke scene als hij een jurk voor haar meeneemt van de markt en zij hem dan later aantrekt.
Toen ik Eva Melander zag, moest ik even goed kijken. Ik kende haar ergens van, maar wist niet meer waarvan.
Dat is niet zo gek, want ze speelde in "Grans", een vrouw die een bijzonder reukvermogen heeft. En was behoorlijk toegetakeld door de make-up.
Ik heb de film bekeken op Netflix.