what we did on our holiday


 

What we did on our holiday, van Andy Hamilton en Guy Jenkin (2014)

Een gezin uit Londen gaat op bezoek bij opa in Schotland. Hij heeft kanker en is jarig. Maar dit zou zomaar zijn laatste verjaardag
kunnen zijn. Papa en mama wonen niet meer samen, en dat mag de rest van de familie niet weten.

Doug (David Tennant) en Abi (Rosamund Pike) gaan met de auto van Londen naar de Highlands.
Hun kinderen, Lottie, Mickey en Jess, gaan mee, maar ze moeten eigenlijk gaan jokken. Hun papa en mama gaan niet zo goed meer samen.
Ze maken altijd ruzie en wonen daarom apart.
Lottie is de oudste, en schrijft alles op in een schriftje.
Mickey is de middelste, die helemaal in de ban is van de Noorse Vikingen.
Jess is de jongste en behoorlijk bijdehand voor haar leeftijd. Ze heeft overal een antwoord op en stelt een tegenvraag.
Er moet natuurlijk worden ingepakt voor het uitje. En Jess wil heel nadrukkelijk twee enorme stenen meenemen. Die zijn om haar te beschermen
in bed. Pa wil het zakje even pakken, maar vertilt zich bijna een hernia.

Het idee is om de reis in één dag te doen, maar dat lukt natuurlijk niet.
Het is druk op de weg naar het Noorden, en het weer zit ook niet mee.
De ouders maken ruzie en dat ontgaat de kinderen niet.
Ze kijken uit naar opa (Billy Connoly)

In Schotland zien we opa vissen op een meer. Hij maakt zich druk, maar kijkt stiekem naar een wedstrijd, op een tvtje.
Hij heeft te horen gekregen dat hij kanker heeft in een vergevorderd stadium.
Opa woont bij zijn zoon en zijn gezin in een enorm landhuis, in the Highlands.
Er wordt een gigantisch feest voor hem georiganiseerd met meer dan 250 mensen.

Wanneer zijn kleinkinderen arriveren zien we dat hij een speciale band heeft met Lottie.
Hij heeft besloten om morgen op zijn verjaardag met de kinderen naar het strand te gaan.
Dit geeft natuurlijk groot protest. Want hoe zit het dan met het feestje?

Ontzettend leuke Britse, of eigenlijk Schotse, film. Met een lach en een traan, zoals dat gaat.
De kinderen stelen de show. En zoals Lottie zo mooi zegt. De volwassenen zijn toch alleen maar boos en maken ruzie.
Dus we moeten het zelf maar oplossen. Opa zelf maakt er van: iedereen heeft wel iets geks, we moeten er maar niet zo'n punt van maken.
En daar sluit ik me bij aan!
De schone schijn ophouden dus. Of zoals kinderen dat noemen: jokken.
Ze begrijpen er niets van. Het is toch veel gemakkelijker om gewoon te zeggen hoe het zit?

Daar kunnen ze allemaal over mee praten. Maar ja, een geheim blijft meestal niet geheim bij kinderen.
En zo gaat het ook in deze film.
Een hele mooie, en leuke film!


  



terug naar de vorige pagina