Sex, van Dag Johan Haugerud (2024)
Twee Noorse schoorsteenvegers bespreken tussen de boterhammen door, wat ze gedroomd en meegemaakt hebben. Dit heeft een flinke impact op hun leven
wanneer ze dit met hun partners delen.
We zien Olso liggen en in de verte staat een man in een zwart pak met een hoed op, iets op een dak te doen.
Als de camera inzoomt blijkt dat hij een schoorsteenveger is.
Het volgende moment zien we twee collega schoorsteenvegers met elkaar in gesprek.
De een is helemaal vol van een droom waarin hij David Bowie dacht te hebben gezien. Maar het kan ook God of Annefrid van Abba zijn geweest.
Dat verandert elke keer weer, zegt hij.
Hij vertelt dat hij droomde dat hij een vrouw was en dat David Bowie of ... avances zou hebben gemaakt.
Oh, zegt zijn collega, en toen hadden jullie seks?
Nee, zegt zijn collega.
Waarom vraag je dit.
Nou, ik heb zelf seks gehad met een klant.
Ik was bij hem aan het werk geweest en hij vond me aantrekkelijk en vroeg of ik seks met hem wilde hebben.
Eerst dacht ik. Nee, ik ben toch hetero en getrouwd. Maar toen ik later buiten stond, dacht ik dat ik het gewoon moest doen en ben teruggegaan.
Zijn collega stelt hem vragen. Hoe kon je dat doen? Heb je het je vrouw verteld? Wat vond die ervan?
Maar hij wil ook weten hoe het was. Hoe het ging en voelde.
Hij had het zijn vrouw verteld, en die reageerde gelaten. En hij vond het fijn op dat moment. En dan begint het te wringen.
De collega's gaan naar huis en dan blijkt dat zijn vrouw er nogal ondersteboven van is, en het eigenlijk niet leuk vond.
Hij mag op de bank slapen.
Dan gaat ie zelf nadenken. Zijn vrouw ook en wil erover praten met een vriendin.
Maar hij denkt. Ik vond het gewoon fijn dat ik nog aantrekkelijk gevonden was. Goed, door een man, maar dat maakt niet uit.
De collega's hebben het er natuurlijk met elkaar over. Maar de ene die van David Bowie heeft gedroomd, heeft weer zo'n droom gehad.
En dat vindt hij toch ook wel vreemd.
De ander is aan het twijfelen gebracht. Hij dacht met zijn collega te kunnen delen, want die was Christen. En die hebben al aardig wat voor hun
kiezen gehad. Dus dat kon ook nog wel.
Dit is dus een film over praten over seks. Er komen geen blote billen of borsten voorbij.
Door erover te praten maak je het bespreekbaar en misschien minder zwaar. En tegelijkertijd een film over waar de mannen staan qua gevoelens,
verlangens, klopt dit allemaal nog wel?
Als je het bij jezelf houdt, wordt het misschien teveel.
Dus erover praten helpt.
Ik denk dat dit de boodschap is, die Haugerud mee wil geven aan de kijker.
Als deel 1 in de Olso Trilogie, vond ik dit een ontzettend mooie film. Met een prachtige muzikale afsluiting.