Den eneste ene, van Susanne Bier (1999)
Nadat de vrouw van keukeninstallateur, Niller, bij een auto-ongeluk is omgekomen, raakt hij hartstikke verliefd op de zwangere Sus waar hij
een keuken zou installeren.
Sus (Sidse Babett Knudsen), is getrouwd met haar macho Italiaan, Sonny. Ze hebben het leuk samen, maar Sonny wil een kindje.
Dat hoort bij Italianen. Een grote familie. Sus weet het nog zo net niet.
Ze werkt in een schoonheidssalon samen met haar vriendin, Stella (Paprika Steen).
Niller (Niels Olsen) is ook getrouwd met Lizzie (Sos Egelind). Ook zij willen graag een kindje, maar Niller is onvruchtbaar. Ze hebben zich ingeschreven om een kindje te adopteren
uit Burkina Faso. Dan is er nog de zus van Niller, Mulle (Sophie Grabol).
Toevallig ontmoet hij Sus, want zij wil een nieuwe keuken.
Dan raakt Sus zwanger, en schrikt er van.
Ze brengt het goede nieuws aan haar man.
Die is helemaal in de wolken.
In de schoonheidssalon ontmoet Sus een vrouw die net als zij een Italiaanse man kent.
Nu blijkt die man dus een en dezelfde te zijn.
Ai.
Mgala, het adoptiemeisje is aangekomen in Denemarken, en dan gebeurt er iets verschrikkelijks.
Lizzie snelt nog naar beneden om melk te halen voor het meisje, want kleine kinderen zijn dol op melk. Maar ze komt niet meer terug.
Na de begrafenis is hij alleen met Mgala en de twee hebben het leuk samen. Mulle biedt aan om af en toe op te passen.
Het leven gaat door.
Met zijn kameraad bespreekt hij alles, dus ook dat zijn overleden vrouw eigenlijk een bitch was, en zij helemaal niet pasten.
En dan belt hij aan bij Sus, die dus net zwanger is, en haar Sonny de deur heeft uitgetrapt.
Ontzettend leuke romantische Deense komedie, met veel actrices die later heel beroemd worden.
Paprika Steen speelde in veel films, zoals bijvoorbeeld in "Festen", "Open Hearts", en is nu zelf regisseur.
Sophie Grabol kun je kennen van de Deense serie, The Killing, die heel Nederland aan het binchewatchen heeft gekregen.
Ook Sidse Babett Knudsen kun je kennen van een Deense serie: Borgen. Daar was zij de premier.
Niller geeft prima weer als hij Sus probeert te overtuigen van zijn gevoel: het is soms net als een keukenkastje dat er verkeerd in is gehangen.
Dan sluit het niet goed of het past net niet, hoe graag je het ook zou willen.
Ik heb de film in het Deens gekeken, en nu is mijn Deens niet zo heel goed, maar als Nederlander kom je een heel eind.
Deze film is de doorbraak geweest voor Susanne Bier, want de film was een ongelofelijk succes in Denemarken.
Dus als ie weer voorbij komt, zeker gaan kijken!