Choses Secrètes, van Jean Claude Brisseau (2002)
Twee jonge vrouwen vermaken zich met spelletjes in de liefde
en met het lot. Hun doel is zoveel mogelijk mannen het hart op hol
brengen om ze daarna te dumpen.
Een flamboyant melodrama met veel donkere erotiek.
Nathalie
(Coralie Revel) is danseres in een stripclub. Sandrine (Sabrina
Seyvecou) staat achter de bar en slaat de verrichtingen van Nathalie
met toenemende belangstelling gade.
Nathalie is een jonge vrouw die geen blad voor haar ... neemt. Op het
podium maakt ze alle mannen gek met haar act.
Op een avond wordt ze lastig gevallen door haar baas en Sandrine komt
haar te hulp. Beide dames worden op straat gesmeten en de basis voor
een relatie is gelegd.
Sandrine
trekt in bij de ervaren Nathalie, die haar de kneepjes en truckjes van
het vak uitlegt.
Er ontstaat een heftige relatie tussen de beide vrouwen en samen
doen ze spelletjes in het publiek om te shockeren.
Hun liefde lijkt een groeiende minachting voor mannen teweeg te
brengen.
Ze besluiten hun schoonheid en sexualiteit tot het uiterste te
exploiteren en vinden allebei een kantoorbaan bij een groot bedrijf,
waar ze dit experiment gaan uitvoeren.
Sandrine probeert Delacroix te verleiden, de rechterhand van de
directeur.
Delacroix
is een brave huisvader en Sandrine maakt al snel promotie. Haar
vriendin wil echter een grotere vis en probeert de zoon van de baas te
leren kennen.
Alleen Christophe (Fabrice Deville) is een koele en berekende
versierder, die al flink wat vrouwenharten heeft gebroken en meer dan
dat. Hebben de dames nu hun meester gevonden?
Deze
film was al spraakmakend op het Filmfestival van 2003, daar was Jean
Claude Brisseau, een speciale gast.
Ik kende geen werk van de goede man, maar werd opmerkzaam gemaakt op de
film door een echtpaar tijdens een andere film.
Deze film moest ik gaan zien! Enfin, dan doen we dat. En inderdaad het
is een intrigerende film, die onder je bloed kan kruipen.
Ik moet zeggen dat ik het best warm kreeg tijdens de scène op het
metrostation!
Niet alleen heeft Brisseau met deze film het vrouwelijk verlangen
weegegeven op een mooie manier.
De film gaat tevens over macht. In tegenstelling tot zijn vrouwelijke
collega Catherine Breillat, laat Brisseau mooie beelden zien; écht,
maar mooi!