Bumperkleef, van Lodewijk Crijns (2019)
Een Nederlands gezin is op weg naar opa en oma, en wordt onderweg het slachtoffer van een psychopaat die vooral de ouders de les wil lezen.
We komen lekker de film binnen, wanneer er een fietser van de weg wordt gereden door een bestelauto.
De bestuurder jaagt hem de sloot in en trekt een wit beschermingspak aan. Hij heeft een spuitapparaat en een tank, met een soort gif.
Hans (Jeroen Spitzenberger) en Diana (Anniek Pheifer), en dochters, gaan vandaag op verjaardagsbezoek bij de ouders van Hans.
Zijn pa is jarig en de weg al flink kwijt. Dus het kon wel eens de laatste keer zijn.
Nu loopt het allemaal niet zo vlotjes, want Diana heeft nog van alles te doen, dus Hans is geïrriteerd en scheurt de straat uit op weg naar Twente.
De ouders kibbelen in de auto, net zoals de twee dochters.
Ze komen op de snelweg en Hans zet het gas er flink op.
Daar wordt hij geconfronteerd met een bumperklever, die hem later de weg afsnijdt.
En dan tikt hij toch de 160 kilometer aan.
Even later zit Hans zelf achter een witte bestelauto, die niet opzij wil gaan.
Dus wordt hij de bumperklever. Maar de chauffeur van de bestelauto reageert niet op signalen, en doet zelfs het tegenoverstelde.
Hij gaat 60 kilometer per uur rijden. Hans ergert zich groen en geel, en andere automobilisten gaan hem zo snel mogelijk voorbij.
Hans blijft er boos en trots achter zitten en wanneer hij even later toch naast de bestelauto zit, kan hij het niet laten even naar zijn hoofd te wijzen.
De chauffeur kijkt hem indringend aan.Een stuk verderop moet er getankt worden, en de dames gaan ook even plassen en wat te eten halen.
Wanneer Hans heeft afgerekend, staat de chauffeur van de bestelauto bij zijn gezin. Hij spreekt ze toe, en geeft ongewild advies.
Hier is Hans niet van gediend en spreekt de man er op aan. Die heeft het ineens over maximum snelheden en verantwoording.
Terug in de auto gaat de reis verder, maar iedereen is behoorlijk onder de indruk van het optreden van de man.
Wanneer ze de afslag nemen op de snelweg en zo snel mogelijk naar oma en opa te gaan, ziet Hans opeens dat hij wordt gevolgd
door de witte bestelbus...Dit is een goede film over weggedrag, trots en verantwoordelijkheid.
We hebben tegenwoordig allemaal korte lontjes. Dat geldt voor zowel online als offline, dus op straat of op de weg.
De bestuurder van de bestelauto spoort natuurlijk niet helemaal, of helemaal niet, maar hij spreekt een medeweggebruiker aan op
zijn onverantwoorde gedrag. Hij zit immers met een vrouw en twee kinderen in de auto.
Voor eigen rechter spelen kan natuurlijk niet, maar je hoort steeds meer verhalen van mensen die dat wel gaan doen.
Met afschuwelijke acties tot gevolg.
Tja, als je net het begin van de film hebt gemist, dan blijf je lang in het ongewisse. Maar heb je dat niet, dan weet je dat dit geen kinderfilm
gaat worden. Nu had ik de film al eens gezien, maar hij blijft spannend, en ik ben ineens heel anders naar witte bestelbusjes gaan kijken!